Tu możesz rozpocząć swoją podróż lub wędrówkę, razem z innymi pasjonatami przygód, z ludźmi ciekawych świata, dla których nie ma dróg niemożliwych, gdyż ich marzenia są inspiracją.
Informujemy, że z powodów zdrowotnych – kontuzji wymagającej przerwy w aktywności górskiej – organizacja oraz prowadzenie wypraw trekkingowych zostają czasowo zawieszone. Obecnie priorytetem jest pełna regeneracja, aby móc bezpiecznie i w pełni sił wrócić na górskie szlaki.
Wszystkie imprezy zaplanowane na ten rok zostają przełożone i powrócimy do nich w przyszłym roku.
Plany na przyszłość:
Nowe wycieczki: W przyszłym roku, oprócz zaległych imprez, zrealizujemy także zupełnie nowe pomysły i trasy.
Terminy dłuższych wypraw: Harmonogram i szczegóły dotyczące dłuższych wyjazdów na przyszły sezon opublikujemy jeszcze w tym roku.
Bieżący kontakt: Pozostajemy pod telefonem oraz mailem, gdzie odpowiadamy na wszystkie Wasze pytania.
Mamy nadzieję, że o nas nie zapomnicie i w przyszłym roku znów wspólnie ruszymy w góry!
...i na zielonej błoni, i pośród nagich skał
coś krzyczy, woła, dzwoni – wędrówki nadszedł czas!
GŁÓWNY SZLAK SUDECKI
________ 2027
ODJAZD
Kraków, Aleja Jana Pawła II na wysokości parkingu przy NCK godz. 5.00
Zdaje się, że na każdym kilometrze tego szlaku pozostawiliśmy drobinki naszych serc i tak sobie myślimy: niech tam sobie leżą dalej i przypominają nam czas najpiękniejszej włóczęgi. Przyjdzie czas, że odszukamy je pośród leśnych drzew i wysokich traw, przy górskich potokach i wierzchołkach wzniesień, przy ścieżce czerwonego szlaku, gdy znów będziemy go przemierzać. Niebawem odszukamy je wszystkie, ale zostawimy, by leżały tam dalej i przypominały nam czas wspaniałej wędrówki.
Te stare góry od dawna urzekały nas swą magią, czy też tajemnicą taką, jaką niegdyś napotykali żeglarze odkrywający nieznane lądy. Pragnęliśmy zobaczyć na własne oczy to wszystko, co o nich słyszeliśmy, wejść na wspaniałe grzbiety pasm górskich, zajrzeć w zaciszne doliny, poznać ich mieszkańców, a także odnaleźć pamiątki dziejów tego regionu. Wiemy, że pragnienie takie zaspokoić może wędrówka najdłuższym szlakiem sudeckim, ciągnącym się przez niebagatelny dystans 442 km. Nieobce są nam wyrzeczenia i zmagania, z którymi człowiek boryka się podczas tak długiej, bezustannej wędrówki. Walka z upałem, wiatrem, deszczem, czy też bólem stóp, odkrywa prawdziwe nasze ego, nasze prawdziwe charaktery. Szum potoku górskiego, śpiew leśnych ptaków, szelest liści, skrzypienie ocierających się konarów drzew stają się przyjemną muzyką, a odkryte górskie szczyty stają się najpiękniejszym amfiteatrem. Ktoś, kto raz to przeżył nie może się doczekać następnego razu...
KORONA SUDETÓW POLSKICH - SUDECKI WŁÓCZYKIJ Korona Gór Polski - Diadem Polskich Gór
30 maja - 2 czerwca 2024
godz. 5.00 - wyjazd
Kraków, Aleja Jana Pawła II, parking przy NCK
Panorama Wzgórz Włodzickich i Gór Sowich.
W środkowej części Sudetów znajduje się najstarsza ich część, która najpilniej spośród sudeckich pasm strzeże swoich sekretów. Tutaj znajdziemy miejsca najbardziej tajemnicze w tych górach. Krążą po nich różne legendy i opowieści. Tutaj też mamy najstarsze góry w Polsce – Góry Sowie. Za nimi falują malowniczo wzgórza, które potrafią oczarować pejzażem, objąć cichością i spokojem. Z kolei po drugiej stronie wału Gór Sowich wznosi się wybitnie samotna Ślęża, stożek słowiańskiego kultu, z którego ludzie nigdyś kłaniali się słońcu i oddawali cześć bóstwom solarnym. Wędrując przezeń, sowiogórskimi, bądź ślężańskimi ścieżkami, można wyczuć magiczną aurę, pobudzającą zmysły i wyobraźnię. To podróż do sudeckiej magii, do miejsc najpilniej strzeżonych tajemnic.
Oto hasłowy wyciąg z programu naszej wyprawy:
2 szczyty do Korony Sudetów;
5 szczytów do Korony Sudetów Polskich;
6 szczytów do Sudeckiego Włóczykija;
2 szczyty do Diademu Polskich Gór;
2 najwyższe szczyty do Korony Gór Polskich.
Podczas wycieczki zwiedzimy zachwycające Arboretum Wojsławice. Będziemy tam mieli możliwość zakupienia roślin zarówno do przydomowych ogródków, jak również doniczkowych.
KORONA SUDETÓW POLSKICH - SUDECKI WŁÓCZYKIJ
(cz.1)
3 - 6 czerwca 2021
godz. 6.00 - wyjazd
Kraków, Aleja Jana Pawła II, parking przy NCK
„...nie zrobi nikomu krzywdy, chyba że ktoś się zeń śmieje, drwi lub pragnie
go ujrzeć, wtedy napełnia powietrze nagłą, nieoczekiwaną burzą,
grzmotami, błyskawicami, gradem i ulewą.” Caspar Schwenckfeldt (Śląski Pliniusz)
Oto hasłowy wyciąg z programu naszej wyprawy:
3 szczyty do Korony Sudetów;
4 szczyty do Korony Sudetów Polskich;
8 szczytów do Sudeckiego Włóczykija;
8 szczytów do Diademu Gór Polskich;
3 szczyty do Korony Gór Polskich.
DUCH GÓR by Kazimierz Perkowski źródło:
http://weneda.net/bostwa-i-demony-w-dawnej-polsce-ilustracje/ licencja
Creative Commons CC BY-NC 3.0 PL
Szczyty
Śnieżka (1603 m n.p.m.)
4.06.2021
4.06.2021
4.06.2021
Skalny Stół (1281 m n.p.m.)
4.06.2021
4.06.2021
Łysocina (1189 m n.p.m.)
4.06.2021
4.06.2021
Skalnik (944 m n.p.m.)
5.06.2021
5.06.2021
5.06.2021
Wielka Kopa (871 m n.p.m.)
5.06.2021
Baraniec (720 m n.p.m.)
3.06.2021
Skopiec (719 m n.p.m.)
3.06.2021
3.06.2021
3.06.2021
Okole (718 m n.p.m.)
3.06.2021
3.06.2021
Krzyżna Góra (654 m n.p.m.)
5.06.2021
5.06.2021
Chojnik (624 m n.p.m.)
6.06.2021
Szybowcowa Góra (561 m n.p.m.)
3.06.2021
Grodna (504 m n.p.m.)
6.06.2021
6.06.2021
Dla tych, którzy jeszcze ich nie mają mamy przygotowaną pewną pulę książeczek
KORONA SUDETÓW POLSKICH
przygotowanych wg własnego projektu i spełniających wymogi regulaminu tej
odznaki
„...nie zrobi nikomu krzywdy, chyba że ktoś się zeń śmieje, drwi lub pragnie go ujrzeć,
wtedy napełnia powietrze nagłą, nieoczekiwaną burzą, grzmotami, błyskawicami, gradem i ulewą.”
Caspar Schwenckfeldt (Śląski Pliniusz)
DUCH GÓR by Kazimierz Perkowski źródło: http://weneda.net/bostwa-i-demony-w-dawnej-polsce-ilustracje/ licencja Creative Commons CC BY-NC 3.0 PL
W dawnych czasach pojawili się w tych górach Walończycy, ubrani w powłóczyste czerwone suknie i okrągły kapelusz na głowie z przyczepionym obrazkiem Matki Boskiej, i z charakterystyczną spinką przy koszuli z motywem siedmiu gwiazd. Wędrowali po Sudetach w poszukiwaniu skarbów, złota, minerałów i cennych kruszców. Wytyczyli w ten sposób pierwsze tutejsze szlaki - drogi wiodące do odkrytych złóż, znakowane zagadkowymi symbolami, których znaczenie utrzymywali w tajemnicy. Nasze sudeckie ścieżki zapewne skrzyżują się z walońskimi. Z pewnością powiodą nas też dawnymi halami okrytymi o tej porze roku śnieżnobiałą pokrywą, pośród dawnych bud pasterskich, do których drogi znakowano drewnianymi tyczkami i kamiennymi kopczykami. Takie sposoby znakowania stanowią w zimie jedyny drogowskaz bezpiecznej drogi, wiodące przez królestwo Ducha Gór, tajemniczego Liczyrzepy, w ościennych krajach zwanego Karkonoszem, albo Rübezahl’em.
29 maj - 3 czerwiec 2018
godz. 6.00 - wyjazd
Kraków, Aleja Jana Pawła II, parking przy NCK
Nasza sudecka wyprawa obejmuje:
wszystkie szczyty Sudetów Niemieckich do Korony Sudetów Niemieckich i Sudeckiego Włóczykija;
zwiedzanie zamków Stolpen i Oybin;
skalne miasta Jonsdorfer Felsestadt, Große Felsengasse, Kleine Felsengasse;
via ferraty Alpine Ridge, Nonnenfelsen, Apollofalter, Reisenboulder;
wizytę w Domu Motyli w Jonsdorf.
Szczyty
Lausche (793 m n.p.m.)
31.05.2018
31.05.2018
Hochwald (749 m n.p.m.)
1.06.2018
Valtenberg (587 m n.p.m.)
30.05.2018
30.05.2018
Kottmar (583 m n.p.m.)
2.06.2018
Czorneboh (561 m n.p.m.)
3.06.2018
Oybin (515 m n.p.m.)
1.06.2018
Breiteberg (510 m n.p.m.)
2.06.2018
2.06.2018
Spitzberg (510 m n.p.m.)
2.06.2018
Rotstein (455 m n.p.m.)
29.05.2018
Hochstein (449 m n.p.m.)
30.05.2018
30.05.2018
Löbauer Berg (448 m n.p.m.)
29.05.2018
Landeskrone (419 m n.p.m.)
3.06.2018
Stolpen (356 m n.p.m.)
30.05.2018
Dla wszystkich uczestników wyjazdu mamy przygotowaną nieodpłatną pulę książeczek
KORONA SUDETÓW NIEMIECKICH i SUDECKI WŁÓCZYKIJ
przygotowanych wg własnego projektu i spełniających wymogi regulaminów tych odznak
dzień 1
wtorek, 29 maja 2018
GODZINA
. . . PLAN DNIA . . .
6.00
wyjazd: Kraków, Aleja Jana Pawła II, parking przy NCK
8.15
Góra Świętej Anny - przerwa 60 min.
12.30
Zgorzelec - przejazd przez granicę PL-D
14.00
Löbau - rozpoczęcie trasy pieszej
14.30
Löbauer Berg (448 m n.p.m.), Berg-Gasthof „Honigbrunnen”, wieża widokowa
- przerwa 45 min.
15.15
koniec przerwy, zejście do Löbau
15.40
zakończenie trasy pieszej, wyjazd
15.55
Sohland am Rotstein - rozpoczęcie trasy pieszej
16.25
Rotstein (445 m n.p.m.), Berghotel „Rotstein”, wieża widokowa
- przerwa 45 min.
17.10
koniec przerwy, zejście do Sohland am Rotstein
17.30
zakończenie trasy pieszej, wyjazd do bazy
18.00
przyjazd do bazy: Zgorzelec, Dom Turysty (zakwaterowanie)
Löbauer Berg (448 m n.p.m.)
Löbauer Berg to wygasły wulkan. Szczyt góry Löbauer leży około 1,8 km na wschód od centrum miasta Löbau. Stoi na nim urokliwa (jedyna taka na świecie) żeliwna wieża widokowa König-Friedrich-August-Turm (Fryderyka Augusta II, króla Saksonii). Zbudowano ją w 1854 roku. Ma 28 m wysokości i prowadzi na nią 120 stopni. Na sąsiednim wierzchołku Löbauer Schafberg (449 m n.p.m.) znajduje się niewielka grupa skalna o nazwie Geldkellerfelsen, umożliwiająca prowadzenie astronomicznych obserwacji Słońca. Na sąsiednim Schafberg stoi również widoczna z daleka wieża transmisyjna Deutsche Telekom o wysokości 162 metrów. Około 650 metrów na północny wschód od szczytu Löbauer Berg, na końcu asfaltowej drogi z Löbau stoi zrekonstruowany (po pożarze) budynek z 1896 roku Berg-Gasthof „Honigbrunnen”. Działa w nim hotel i restauracja.
Przydatne informacje:
Koszt wejścia na wieżę widokową König-Friedrich-August-Turm: 2 euro. W okresie IV-X czynna 12:00-18:00 pon.-pt., 10:00-16:00 sob.-niedz. i święta.
Restauracja Berg-Gasthof „Honigbrunnen” - otwarta we wszystkie dni w godzinach od 11:00 do 22:00.
Rotstein (445 m n.p.m.)
Rotstein wznosi się na wschód od miasta Löbau i jest otoczony przez wsie Bischdorf, Dolgowitz, Sohland am Rotstein, Zoblitz i Rosenhain. Na szczycie góry funkcjonuje górski hotel Berghotel Rotstein wybudowany w 1872 roku. Na szczycie można zobaczyć pozostałości małej kaplicy z XI wieku. W 2000 roku oddano na szczycie nową żelazną wieżę widokową. Ma wysokość 21 m i prowadzi na nią 101 stopni. Na Rotstein znajduje się najstarszy rezerwat przyrody w Saksonii, utworzony w 1912 roku.
Przydatne informacje:
Restauracja w Berghotel „Rotstein” czynna w godzinach od 11.00 do 21.00.
Koszt wejścia na wieżę widokową: 1,5 euro.
dzień 2
środa, 30 maja 2018
GODZINA
. . . PLAN DNIA . . .
8.00
wyjazd z bazy
9.00
Neukirch/Lausitz - rozpoczęcie trasy pieszej
10.15
Valtenberg (587 m n.p.m.), gospoda „Bergbaude Valtenberg“, wieża widokowa
- przerwa 30 min.
10.45
koniec przerwy, zejście do Neukirch/Lausitz
11.45
Neukirch/Lausitz - zakończenie trasy pieszej, wyjazd do Stolpen
12.15
Stolpen (356 m n.p.m.) - przyjazd, zwiedzanie zamku, czas wolny
15.00
zakończenie pobytu w Stolpen, wyjazd do Ohorn
15.30
Ohorn, gospoda „Forsthaus Luchsenburg” - rozpoczęcie trasy pieszej
16.30
Hochstein (449 m n.p.m.), Gospoda „Forsthaus Luchsenburg”, wieża widokowa
- przerwa 30 min.
17.00
koniec przerwy, zejście do Ohorn
17.45
Ohorn, gospoda „Forsthaus Luchsenburg” - przerwa 15 min.
18.00
wyjazd do bazy
19.00
przyjazd do bazy: Zgorzelec, Dom Turysty
Valtenberg (587 m n.p.m.)
Valtenberg to najwyższa góra Pogórza Łużyckiego. Jej szczyt leży około 2,5 km na południowy zachód od Neukirch/Lausitz i 5 km na północ od Neustadt in Sachsen. W 1857 roku na jej szczycie wybudowano 22-metrową kamienną wieżę widokową König-Johann-Turm (na cześć ówczesnego króla Saksonii Johanna von Sachsen). Od 1864 roku wieża ta służyła również jako reper (znak geodezyjny) dla geodetów, czego pozostałością jest historyczny słup geodezyjny na tarasie widokowym. W 1977 roku obok wieży widokowej otwarto gospodę „Bergbaude Valtenberg“. Pięć minut marszu od szczytu góry znajduje się źródło rzeki Wesenitz, która wypływa tu jako malutki strumień górski ze starej górniczej sztolni. Na północnych stokach góry Valtenberg znajdują się nieużytkowane kamieniołomy, wypełnione obecnie naturalnie wodą.
Przydatne informacje:
W okresie maj-październik gospoda „Bergbaude Valtenberg“ i wieża widokowa otwarte są: wtorek, czwartek, sobota i niedziela 10:00-17:00, środa 10:00-20:00, poniedziałek i piątek nieczynne (z wyjątkiem wakacji).
Stolpen (356 m n.p.m.)
Zamek Stolpen wzniesiony jest na bazaltowym kominie powulkanicznym. To tutaj po raz pierwszy na świecie użyto określenia „bazalt” w odniesieniu do skał wulkanicznych i stąd rozpowszechniło się na cały świat. Zamkowa studnia o głębokości 84,4 metrów jest najgłębszą bazaltową studnią na ziemi. Na Zamku Stolpen w latach 1716–1765 więziona była Anna Konstancja Cosel, faworyta Augusta II Mocnego, znana jako hrabina Cosel. Wystawa muzealna w Wieży Johanna jest poświęcona jej życiu (również w języku polskim). Z najwyższego punktu na górze zamkowej, tj. z otwartej platformy na Wieży o Siedmiu Szczytach roztacza się bajkowy widok na saską krainę. U stóp Zamku Stolpen leży romantyczne miasteczko Stolpen, które zachowało swoją historyczną formę sprzed stuleci.
Przydatne informacje:
Zwiedzanie Zamku Stolpen: codziennie w okresie kwiecień - październik w godzinach 10:00-18:00 (ostatnie wejście dla zwiedzających pół godziny przed zamknięciem).
Wolny wstęp: dzieci do lat 5, osoby obchodzące urodziny w dniu zwiedzania, piloci wycieczek, kierowcy autokarów wycieczkowych.
Zwiedzanie tematyczne po wcześniejszej rezerwacji oprowadzania, organizowanego na warunkach indywidualnych, również poza godzinami otwarcia. Wielkość grupy min. 15 osób (max 40 osób). Czas zwiedzania 1-1,5 godz.
W okresie letnim dla gości zamku otwarta jest kawiarnia »Zehrgarten«, znajdująca się na czwartym dziedzińcu zamkowym.
Hochstein (449 m n.p.m.)
Zalesiona góra Hochstein otoczona jest miejscowościami Ohorn na zachodzie, Elstra na wschodzie, Rammenau na południu i Steina na północy. Jej szczyt wieńczy formacja skalna, będąca prehistorycznym świętym miejscem kultu anglosaskiej bogini wiosny Ēostre. Być może pełniła ona też funkcję ołtarza ofiarnego. Rozpalany niegdyś na niej ogień widoczny był z każdego kierunku. Dzisiaj widoki ze szczyty ograniczone są przez las. Pod jednym z głazów szczytowych znajduje się pamiątkowa księga wpisów.
U stóp Hochstein na polanie po południowej stronie znajduje się hotel i gospoda „Forsthaus Luchsenburg”, wzniesiony w rustykalnym stylu, nawiązującym do naturalnej prostoty tradycyjnego wiejskiego domu.
Przydatne informacje:
Gospoda „Forsthaus Luchsenburg” - otwarta codziennie w godzinach od 11:00 do 22:00 (środa i czwartek od 17:00). Obok znajduje się bezpłatny parking dla samochodów i autokarów.
dzień 3
czwartek, 31 maja 2018
GODZINA
. . . PLAN DNIA . . .
8.00
wyjazd z bazy
9.00
Jonsdorfer Felsestadt (Jonsdorskie Skalne Miasto) - rozpoczęcie trasy pieszej
trasa przejścia: Kurort Jonsdorf Kroatzbeerwinkel Bärloch Weißer Bruch Steinbruchschmiede (Stara Kuźnia) Carolafelsen (569 m n.p.m.) Schwarzes Loch Orgelsteig (Organy) Alpenpfad (szlak alpejski) + Große und kleine orgel (punkt widokowy) Parkplatz (Großschönauer Str. 43) Schwertner's Eisgarten (kawiarnia)
12.00
Nonnenfelsen (Skały Zakonnic) - wejście na via ferratę lub trasę obejściową
trasa przejścia: Schwertner's Eisgarten Nonnenfelsen Berggasthof Nonnenfelsen (schronisko)
13.30
schronisko Berggasthof Nonnenfelsen - odpoczynek 30 min.
14.00
koniec odpoczynku, rozpoczęcie trasy pieszej na szczyt Lausche
trasa przejścia: Berggasthof Nonnenfelsen Hochlsteinweg An der Lausche Lausche (793 m n.p.m.)
15.30
Lausche (793 m n.p.m.) - przerwa 15 min.
15.45
zejście do Waltersdorf
Lausche (793 m n.p.m.) Waltersdorf
16.45
zakończenie trasy pieszej, wyjazd do bazy
17.45
przyjazd do bazy: Zgorzelec, Dom Turysty
Lausche (793 m n.p.m.)
Lausche (czes. Luž; 793 m n.p.m.) jest dawnym stożkiem wulkanicznym o wyrazistym kopulastym kształcie i stromych zboczach. Jest najwyższym szczytem w Górach Łużyckich, leżącym na granicy Czech i Niemiec. Był popularny turystycznie już od połowy XIX wieku. Pierwsze schronisko wzniesiono na nim w 1823 roku. Nowe i większe z wieżą widokową wzniesiono dokładnie na granicy w 1882 roku. Schronisko to w 1946 roku strawił pożar. Obecnie na szczycie góry stoi wieża telekomunikacyjna. Sam wierzchołek jest bardzo dobrym punktem widokowym z rozległymi panoramami (jedynie strona wschodnia jest częściowo ograniczona). Na szczyt Lausche dotrzeć można z otaczających miejscowości: Waltersdorf (najkrótsza trasa) i Jonsdorf w Niemczech, czy Horní Světlá i Dolní Světlá w Czechach.
dzień 4
piątek, 1 czerwca 2018
GODZINA
. . . PLAN DNIA . . .
8.00
wyjazd z bazy
9.00
Jonsdorf Hain, parking przy Kammbaude (ulica Grenzstraße) - rozpoczęcie trasy pieszej
trasa przejścia: Kammbaude Hochwaldweg Hochwald (749 m n.p.m.)
9.45
Hochwald (749 m n.p.m.), schronisko „Hochwaldbaude Oybin” - przerwa 15 min.
10.00
koniec przerwy, przejście na drugi wierzchołek góry
10.10
Hochwald (744 m n.p.m.), restauracja „Hochwald-Turmbaude”, wieża widokowa
- przerwa 30 min.
10.40
koniec przerwy, zejście do Kammloch na początek tras przez skalne miasta
trasa przejścia: Hochwald Kammloch
11.20
Große Felsengasse i Kleine Felsengasse - skalne miasta, Alpine Ridge - via ferrata
trasa przejścia bez via ferraty: Kammloch Kleine Felsengasse (Mönchskanzel) Große Felsengasse Töpfer (583 m n.p.m.)
Alpine Ridge - udający się na via ferratę idą nieco inną drogą: najpierw żółtym szlakiem () do drogi Wiesenweg, a potem tą drogą na początek via ferraty
13.00
Mönchskanzel - punkt widokowy, koniec via ferraty,
powrót na szlak Kleine Felsengasse ()
14.30
Töpfer (583 m n.p.m.), punkt widokowy, gospoda Töpferbaude - przerwa 30 min.
15.00
zakończenie przerwy, zejście do Oybin (-Töpferstraße)
15.40
Oybin (515 m n.p.m.) - zwiedzanie zamku i klasztoru
18.00
zakończenie zwiedzania, wyjazd do bazy
19.00
przyjazd do bazy: Zgorzelec, Dom Turysty
Hochwald (749 m n.p.m.)
Hochwald to jedno z najbardziej charakterystycznych wzniesień w Górach Łużyckich. Ma dwa wierzchołki, rozdzielone rozległą przełęczą, na którą można dojechać turystyczną komunikacją z Oybin. Wyższy leżący na południu jest wierzchołkiem granicznym. Było on popularnym celem spacerów już w XVIII wieku. W 1834 roku postawiono na nim krzyż, a potem pierwsze schronisko w 1853 roku (spłonęło w 1877 roku). Obecnie po stronie niemieckiej działa tam schronisko „Hochwaldbaude Oybin”. W 1879 roku na północnym szczycie wzniesiono drewnianą wieżę widokową, która została zastąpiona w 1891 roku konstrukcją kamienną. Ma wysokość 25 metrów. Przy wieży działa restauracja „Hochwald-Turmbaude”.
Przydatne informacje: Schronisko „Hochwaldbaude Oybin” czynne przez cały rok od godz. 10.00 z wyjątkiem dni świątecznych. W okresie listopad-marzec nieczynne również w czwartki. Restauracja „Hochwald-Turmbaude” czynna codziennie od 10.30 do 17.00. Wejście na wieżę widokową płatne w restauracji „Hochwald-Turmbaude”- wstęp 1,5 euro.
Oybin (515 m n.p.m.)
Oybin budują skały piaskowca. Na jej szczycie znajdują się ruiny średniowiecznego zamku i klasztoru. Zamek powstał prawdopodobnie w XIII wieku jako strażnica przy ważnym szlaku handlowym łączącym Czechy z Łużycami. Jego założycielem był według legendy Chvala z Lipé, który odkrył skałę podczas polowania na niedźwiedzia. W połowie XIV wieku gród uzyskał czeski król Karol IV, który założył tu klasztor celestynów. W drugiej połowie XVI wieku zamek z klasztorem i przyległymi gruntami zakupiło miasto Żytawa (Zittau). W 1577 roku w zamek uderzył piorun, który wywołał pożar. Zamek został zniszczony niemal zupełnie. Do jego odbudowy już nie doszło, a do jego końcowego zrujnowania doszło w 1681 roku, kiedy odpadła część skały wraz z wieżą zamkową i zawaliła dziedziniec. Obecnie romantyczne ruiny skalnego zamku i klasztoru Oybin są odrestaurowane i udostępnione do zwiedzania.
Przydatne informacje:
Zwiedzanie zamku i klasztoru Oybin: codziennie w okresie IV-X w godzinach 9:00-18:00.
zakończenie zwiedzania, wyjazd z Jonsdorf do Bertsdorf-Hörnitz
11.00
Bertsdorf-Hörnitz - rozpoczęcie trasy pieszej
11.30
Breiteberg (510 m n.p.m.), Gaststätte Breitebergbaude, wieża widokowa
- przerwa 30 min.
12.00
koniec przerwy, zejście do Bertsdorf-Hörnitz
12.30
zakończenie trasy pieszej, wyjazd
12.50
Leutersdorf - rozpoczęcie trasy pieszej
13.20
Spitzberg (510 m n.p.m.), Berggaststätte Spitzbergbaude, via ferrata
- przerwa 75 min.
14.35
koniec przerwy, zejście do Leutersdorf
15.00
zakończenie trasy pieszej, wyjazd
15.20
Kottmarhäuser - rozpoczęcie trasy pieszej
15.50
Kottmar (583 m n.p.m.) - przerwa 20 min.
16.10
koniec przerwy, zejście do Kottmarhäuser
16.30
zakończenie trasy pieszej, wyjazd
17.30
przyjazd do bazy: Zgorzelec, Dom Turysty
Breiteberg (510 m n.p.m.)
Breiteberg jest całkowicie zalesiony. W ciągu wieków góra związała się z wieloma legendami o żyjących tam karłach, czy krasnalach, czy też o tutejszym smoku. W 1880 roku na szczycie Bretebergu otwarto letnią restaurację, obecnie będąca jedną z najstarszych górskich restauracji. W tym samym roku wzniesiono na niej drewnianą 12-metrową wieżę widokową, która po burzy w 1898 roku musiała zostać zdemontowana. Kolejną, tym razem kamienną wieżę 13-metrowej wysokości wzniesiono w 1936 roku. W 1881 roku po północnej stronie został zbudowany pomnik cesarza niemieckiego Fryderyka III z inskrypcją „Lerne leiden ohne zu klagen“ („Naucz się cierpieć bez narzekania”). Wykonany został z brązu i miał wysokość 5 m, a ustawiony był na kamiennym cokole. W 1949 roku pomnik cesarza został usunięty i obecnie pozostał po nim tylko kamienny cokół.
Przydatne informacje:
Restauracja „Gaststätte Breitebergbaude”: poniedziałek, wtorek - nieczynne, w pozostałe dni otwarte 11.00-20.00.
Klucze do wieży do pobrania w restauracji. Wstęp na wieżę widokową płatny 1 euro.
Spitzberg (510 m n.p.m.)
Spitzberg to jeden z najbardziej charakterystycznych stożków w Łużycach Górnych. Jest górą pochodzenia wulkanicznego, a jej wierzchołek wieńczy 5 bazaltowych skał zastygłych w kominie wulkanu. Na wierzchowinie wyróżnić można dwa wierzchołki, na których znajdują się oddzielne platformy widokowe. Na jednym z nich znajduje się punkt Królewskiej Saksońskiej Sieci Triangulacyjnej z 1864 roku. Po wschodniej stronie góry na skałach odnaleźć można dwie via ferraty: łatwiejszą Apollofalter A/B i trudniejszą Reisenboulder C/D. Obok wierzchołków góry stoi schronisko (gospoda) Spitzbergbaude. Wybudowane zostało w 1891 roku, ale obecny wygląd jest efektem przebudowy i remontu z lat 60-tych XX wieku, po wcześniejszym zawaleniu, jednak podstawy obiektu od dziesiątek lat pozostają bez zmian.
Przydatne informacje:
Gospoda Spitzbergbaude: czwartek - nieczynne, w pozostałe dni otwarte 10.00-22.00.
Via ferrata Apollofalter A/B wyceniona jest na łatwą, ale przejście jej może być niemożliwe nie tylko w przypadku mokrej skały, ale przez specyficzne mchy porastające skały.
Kottmar (583 m n.p.m.)
Kottmar podobnie jak okoliczne wzniesienia jest pochodzenia wulkanicznego. Górę otaczają wsie Kottmarsdorf od północnego zachodu i Walddorf od południa, miasta Ebersbach-Neugersdorf od zachodu i Ruppersdorf od wschodu. Na szczycie stoi murowana wieża widokowa o wysokości 15,5 m, wzniesiona w 1881 roku oraz budynek gospody. Oba te obiekty są obecnie nieczynne. W latach 1964-1968 w pobliżu wierzchołka góry wybudowano skocznie narciarskie Kottmarschanzen.
dzień 6
niedziela, 3 czerwca 2018
GODZINA
. . . PLAN DNIA . . .
8.00
wykwaterowanie, wyjazd z bazy
9.00
Cunewalde, Czornebohstraße 19 - rozpoczęcie trasy pieszej
10.20
Czorneboh (561 m n.p.m.), Berggasthof „Czorneboh”, wieża widokowa
- przerwa 30 min.
10.50
koniec przerwy, zejście do Cunewalde
11.30
zakończenie trasy pieszej, wyjazd
12.15
Görlitz - rozpoczęcie trasy pieszej
12.45
Landeskrone (419 m n.p.m.), Burghotel Landeskrone, wieża widokowa
- przerwa 30 min.
13.15
koniec przerwy, zejście do Görlitz
13.40
zakończenie trasy pieszej, odjazd do Krakowa
17.00
Góra Świętej Anny - przerwa 60 min.
20.15
przyjazd: Kraków, Aleja Jana Pawła II, parking przy NCK
Czorneboh (561 m n.p.m.)
Czorneboh wznosi się między miejscowościami Hochkirch i Cunewalde. Była to pierwsza góra na Pogórzu Łużyckim, na której wzniesiono murowaną wieżę widokową. Została uroczyście otwarta w 1851 roku. Liczy sobie 21 metrów wysokości. W latach 1850-52 wybudowano na szczycie schronisko, które potem wielokrotnie powiększano. Od 2016 roku funkcjonuje w nim gospoda Berggasthof „Czorneboh”.
Tajemnicza nazwa Czorneboh sięga czasów słowiańskich, dla których ważnymi miejscami były święte góry, czyli miejsca, gdzie ziemia symbolicznie stykała się z niebiosami. W ich wierze pola, lasy i uroczyska zapełniały różne nadprzyrodzone istoty: rusałki, żywie, żmije, smoki. Fundamentem ich wiary było zmaganie się dwóch potęg: dobra i zła. Wierzyli w bogów złej i dobrej doli: czarnego i białego. Bóstwa te poświadczają na Górnych Łużycach nazwy gór Bieleboh i Czorneboh. Czorneboh miał być siedzibą boga złej doli.
Przydatne informacje:
Gospoda Berggasthof „Czorneboh” i wieża widokowa - otwarte niedziela, poniedziałek, środa, czwartek w godzinach 10:30-19:00, piątek-sobota 10:30-21:00, we wtorki gospoda i wieża są zamknięte.
Landeskrone (419 m n.p.m.)
Landeskrone wznosi się południowy zachód od Görlitz. Nazwę swoją zawdzięcza pierwszym niemieckim osadnikom i oznacza ona Koronę Kraju. Landeskrone jest wygasłym przed 30 milionami lat wulkanem. Jego stożek został uformowany poprzez lawę wydobywającą się z wnętrza Ziemi poprzez ponad 20 kilometrową szczelinę w granodiorycie. W średniowieczu na Landeskrone wybudowano ważny zamek, który długo należał do Czech oraz do zamożnych rodzin von Landeskrone, a później do Bibersteinów. Zamek znajdował się pod czeską administracją i włączony był do systemu obronnego drogi handlowej Via Regia, która w średniowieczu przebiegała przez Görlitz. Zamek przeszedł na własność miasta Görlitz w 1440 roku, a wkrótce potem został zburzony z obawy, by nie stał się schronieniem dla rozbójników. W 1863 roku na ruinach zamku miasto wybudowało gospodę. 18 grudnia 1901 roku odsłonięto na szczycie wzniesienia jedną z wież Bismarcka. Stoi ona do dziś. Natomiast gospoda w wyniku pożaru w 1946 roku doszczętnie spłonęła, pięć lat później została odbudowana. Obecnie znajduje się tam hotel i restauracja. Na wieży zamkowej zainstalowany jest nadajnik telewizyjny.
Przydatne informacje:
Restauracja hotelu Burghotel Landeskrone w okresie od marca do października otwarta codziennie od godziny 10.00.
UWAGA Należy liczyć się z tym, iż niekorzystne warunki pogodowe mogą wpłynąć na zmianę planu i założeń wycieczki, szczególnie jeśli chodzi o trasy górskie.
Rzecz ważna: na trasach górskich nie zapewniamy licencjonowanego przewodnika. Zapewniamy (tak jak zwykle) kompleksową informację o trasach i czasach przejść, a następnie koordynujemy całe przejście, zaś wszyscy razem dbamy o nasze bezpieczeństwo i przyjacielską atmosferę.
Niezbędny sprzęt na przejście via ferraty
Via ferraty to jeszcze nie wspinaczka, ale już niebanalna turystyka. Jest to rodzaj szlaków, na których znajduje się wiele elementów stalowych typu liny, drabinki, stopnie, klamry i inne, mających na celu zapewnienie bezpiecznego przejścia. Do naszej asekuracji służy stalowa lina zamocowana w skale, do której wpina się lonżę amortyzująca możliwe odpadnięcia.
Oto co musisz posiadać by wycieczka wzdłuż stalowej liny mogła przebiegać bezpiecznie i komfortowo:
uprząż wspinaczkowa,
lonża do via ferraty,
kask,
rękawiczki (najlepiej bez palców).
Potrzebującym udzielimy niezbędnego instruktażu jak korzystać ze sprzętu na via ferratę.
![By Lutz Maertens (Own work) [GFDL (http://www.gnu.org/copyleft/fdl.html) or CC-BY-SA-3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/)], via Wikimedia Commons](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgJmLPiU51T3yUl4DDWBtkNzhUy8Ez3Ji6W5bL4mkq3UQgDglZ6tR-aCarOM4zjrUJsw4-R8qiH9bC0lisccdJ0ki_aL-w66iLkWC-tqN13jVlIKPHIyZxLWWEsa3AnXhagdmBuVPklgU0F/s1600-rw/%252B%252BL%25C3%25B6bauer+Berg+%2528448%2529.jpg "By Lutz Maertens (Own work) [GFDL (http://www.gnu.org/copyleft/fdl.html) or CC-BY-SA-3.0 (http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/)], via Wikimedia Commons")
Kroatzbeerwinkel 
Schwertner's Eisgarten (kawiarnia)
Hochlsteinweg 
Lausche (793 m n.p.m.)
Waltersdorf 
Hochwaldweg 
) do drogi Wiesenweg, a potem tą drogą na początek via ferraty
-Töpferstraße)
